Na spacer, na wspólny wyjazd i na wszelki wypadek. Praktyczne poradniki dla ludzi, którzy mają psa.
Mniej zgadywania.
Więcej dobrych chwil razem.
Książeczka, paszport, wyniki badań i zalecenia często lądują w kilku szufladach. Zbierz je w jednym miejscu i oddziel dokumenty potrzebne do podróży od historii leczenia.
Przed pierwszymi zajęciami zapytaj nie tylko o godzinę, ale też o metodę pracy i wielkość grupy.
Przywołanie warto budować w sytuacjach, w których pies ma szansę odpowiedzieć. Nie zaczynaj od wołania go podczas pogoni albo zabawy z grupą psów.
Imię nie musi znaczyć jednocześnie „chodź”, „przestań” i „patrz”. Najłatwiej używać go jako zapowiedzi kontaktu z opiekunem.
W ćwiczeniu „zostań” najtrudniejsze bywa nasze zbyt szybkie oddalanie się. Zacznij od krótkiego utrzymania pozycji, stojąc blisko psa. Osobno rozwijaj czas, dystans i obecność rozproszeń.
„Siad” możesz ćwiczyć bez dociskania psa do podłogi. Zacznij w spokojnym miejscu, na powierzchni, na której łapy się nie rozjeżdżają. Wybierz krótkie próby i nagrodę łatwą do podania.
Leżenie na hasło może przydać się w domu, ale zacznij od wygodnego miejsca i spokojnej chwili. Pies powinien móc zmienić pozycję bez nacisku na grzbiet.
Szczekanie może informować o emocjach, potrzebie kontaktu lub czymś, co dzieje się za oknem. Zanim zaczniesz je ograniczać, ustal sytuację.
Szczekanie na smyczy nie mówi samo w sobie, czy pies chce podejść, czy wolałby zwiększyć dystans. Nie organizuj spotkania tylko po to, żeby to sprawdzić.
