Pies nie reaguje na imię. Jak zbudować uwagę?
Imię nie musi znaczyć jednocześnie „chodź”, „przestań” i „patrz”. Najłatwiej używać go jako zapowiedzi kontaktu z opiekunem.
Na spacer, na wspólny wyjazd i na wszelki wypadek. Praktyczne poradniki dla ludzi, którzy mają psa.
Mniej zgadywania.
Więcej dobrych chwil razem.
Imię nie musi znaczyć jednocześnie „chodź”, „przestań” i „patrz”. Najłatwiej używać go jako zapowiedzi kontaktu z opiekunem.
W ćwiczeniu „zostań” najtrudniejsze bywa nasze zbyt szybkie oddalanie się. Zacznij od krótkiego utrzymania pozycji, stojąc blisko psa. Osobno rozwijaj czas, dystans i obecność rozproszeń.
„Siad” możesz ćwiczyć bez dociskania psa do podłogi. Zacznij w spokojnym miejscu, na powierzchni, na której łapy się nie rozjeżdżają. Wybierz krótkie próby i nagrodę łatwą do podania.
Leżenie na hasło może przydać się w domu, ale zacznij od wygodnego miejsca i spokojnej chwili. Pies powinien móc zmienić pozycję bez nacisku na grzbiet.
Szczekanie może informować o emocjach, potrzebie kontaktu lub czymś, co dzieje się za oknem. Zanim zaczniesz je ograniczać, ustal sytuację.
Szczekanie na smyczy nie mówi samo w sobie, czy pies chce podejść, czy wolałby zwiększyć dystans. Nie organizuj spotkania tylko po to, żeby to sprawdzić.
Przy powitaniu łatwo niechcący nagradzać skakanie: ktoś śmieje się i głaszcze, a ktoś inny próbuje odsunąć psa rękami.
Gryzienie smyczy może pojawiać się przy ekscytacji, frustracji albo pod koniec zbyt wymagającego wyjścia. Zobacz, w którym momencie się zaczyna.
Gdy pies zbiera wszystko z chodnika, sama komenda może nie wystarczyć. Najpierw wybierz trasę z mniejszą liczbą odpadków i prowadź go tak, żeby zauważać zagrożenia wcześniej.